Previous Next

Δικαίως κτῶ. Να αποκτάς με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἄκαιρος εὔνοια οὐδὲν ἔχθρας διαφέρει. Η άκαιρη εύνοια δεν διαφέρει από την έχθρα. - Αρχαία Παροιμία

Πλούτει δικαίως. Να πλουτίζεις με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τύχηι μὴ πίστευε. Να μην εμπιστεύεσαι την τύχη. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πράττε ἀμετανοήτως. Να πράττεις χωρίς να μετανοείς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀετὸς μυίας οὐ θηρεύει. Ο αετός δεν κυνηγάει μύγες! - Αρχαία Παροιμία

Σοφοῖς χρ. Να συμβουλεύεσαι τους σοφούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Σίτον εἰς ἀμίδα μὴ ἐμβάλλειν. Μην τοποθετείς τον σίτο στο ουροδοχείο (μην δίνεις την γνώση σε ασεβείς ανθρώπους). - Αρχαία Παροιμία

Βίᾳ μηδὲν πράττειν. Να μην πράττεις τίποτα με την βία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πίθηκος πίθηκος, κἂν χρύσεα σύμβολα ἔχῃ. Ο πίθηκος εξακολουθεί να είναι πίθηκος, ακόμα κι αν φοράει χρυσά σύμβολα. - Αρχαία Παροιμία

 

Κέρδος αἰσχρὸν βαρὺ κειμήλιον. Το αισχρό κέρδος είναι βαρύ κειμήλιο. -Αρχαία Παροιμία

Ὅρα τὸ μέλλον. Να οραματίζεσαι το μέλλον. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εὐγένειαν ἄσκει. Να ασκείς την ευγένεια. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τῶι βίωι μάχου. Στον βίο σου να μάχεσαι. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μὴ κίνει κακὸν εὖ κείμενον. Μην ανακινείς κακό που βρίσκεται σε ηρεμία. -Αρχαία Παροιμία

Τὸν βίον μύησιν ὄντα καὶ τελετὴν τελειοτάτην εὐθυμίας δεῖ μεστόν εἶναι καὶ γήθους. Η ζωή είναι μύηση και τέλεια τελετουργία, γι' αυτό και πρέπει να είναι γεμάτη ψυχική γαλήνη και χαρά. - Πλούταρχος

Τὰ στρώματα συνταράττειν ἐξ εὐνῆς ἀναστάντας. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ὕβριν ἀμύνου. Να αμύνεσαι απέναντι στην ύβρι. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μηδὲν ἄγαν. Τίποτα υπερβολικό. – Δελφικόν Παράγγελμα

Χρησμοὺς θαύμαζε. Να θαυμάζεις τους χρησμούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τοῖς μὲν οὐρανίοις περισσὰ θύειν, ἄρτια δὲ τοῖς χθονίοις. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

στι τ ν Δελφος Μαντεον; -Τετρακτς˙ περ στν ρμονα. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Τς λεωφρους δος κκλνων δι τν τραπν βδιζε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἡττῶι ὑπὲρ δικαίου. Να υποχωρείς υπέρ του Δικαίου. – Δελφικόν Παράγγελμα

 Ἀλλὰ τῶν μὲν θείων τὰ πολλὰ ἀπιστίῃ διαφυγγάνει μὴ γιγνώσκεσθαι. Τα πιο πολλά από τα θεϊκά πράγματα από απιστία μάς διαφεύγουν και (γι'αυτό) αδυνατούμε να τα γνωρίσουμε! – Ηράκλειτος
Ἐδιζησάμην ἐμεωυτόν. Αναζήτησα τον εαυτό μου! - Ηράκλειτος

Γονεῖς αἰδοῦ. Να φροντίζεις τους γονείς σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἁμαρτάνων μετανόει. Όταν σφάλλεις, να μετανοείς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἡδονῆς κρατεῖν. Να συγκρατείσαι απέναντι στην ηδονή. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εὖ πάσχε ὡς θνητός. Να υπομένεις τα πράγματα ως θνητός. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τὴν Ἑλληνικὴν ἀλκὴν ἀπρὀσμαχον οὖσαν, ὁσάκις τὐχοι κόσμου καὶ συντάξεως ὁμοφρονούσης καὶ νοῦν ἔχοντος ἡγεμόνος. Η Ελληνική αλκή είναι απροσμάχητη, όταν αποκτά κοσμιότητα και ομόφρονη πειθαρχία και ηγεμόνα που έχει νουν! – Πλούταρχος

Ἐπὶ λεπτοῦ μίτου τὸ ζῇν ἤρτηται. Η ζωή κρέμεται από μια κλωστή. - Αρχαία Παροιμία

Ἀτυχοῦντι συνάχθου. Να συμπάσχεις με αυτόν που ατύχησε. – Δελφικόν Παράγγελμα

Χρόνου φείδου. Μη σπαταλάς τον χρόνο σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φιλίαν ἀγάπα. Να αγαπάς την φιλία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἅλας ἄγων καθεύδεις. Αλάτι κουβαλάς και κοιμάσαι. - Αρχαία Παροιμία

Εἰ γὰρ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῶι καταθεῖο καὶ θαμὰ τοῦτο ἔρδοις, μέγα γένοιτο. Αν καταθέτεις μικρά – μικρά ποσά και το κάνεις αυτό συχνά, θα γίνει κάτι μεγάλο! – Ησίοδος

Τὴν ἅλμην κυκᾷς, πρὶν τοὺς ἰχθύας ἑλεῖν. Την άλμη ετοιμάζεις προτού πιάσεις τα ψάρια. - Αρχαία Παροιμία

Ἡ Ἀρετὴ φύσει, μαθήσει, κτήσει, χρήσει. Η Αρετή είναι θέμα: 1) φύσεως, 2) μαθήσεως, 3) κτήσεως, 4) χρήσεως. -Απολλώνιος ο Τυανεύς

Αἰτιῶ παρόντα. Να αιτιάσαι μόνον κάποιον που είναι παρών. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἑστίαν τίμα. Να τιμάς την Εστία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἔμπροσθεν κρημνός, ὄπισθεν λύκοι. Μπρος γκρεμός και πίσω λύκοι (μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα). - Αρχαία Παροιμία

Εὔχου δυνατά. Να εύχεσαι τα δυνατά. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἄρχε σεαυτοῦ. Να κυβερνάς τον εαυτό σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τὸ ἐν τῇ καρδία τοῦ νήφοντος, ἐν τῇ γλώσσῃ τοῦ μεθύοντος. Αυτό που βρίσκεται στην καρδιά του νηφάλιου ανθρώπου, έρχεται στην γλώσσα του μεθυσμένου. -Αρχαία Παροιμία

Γνῶθι Σαυτόν. Γνώρισε τον Εαυτό σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Οὐκ ἔστι μὴ σπείραντα θερίσαι κάρπιμα. Αν δεν έχεις σπείρει δεν είναι δυνατόν να θερίσεις καρπούς! – Αρχαίος Χρησμός

Ὁμόνοιαν δίωκε. Να επιδιώκεις την ομόνοια. – Δελφικόν Παράγγελμα

Σώματι μὲν ἡμᾶς γενέσει δι’ αἰσθήσεως κοινωνεῖν, διὰ λογισμοῦ δὲ ψυχῆι πρὸς τὴν ὄντως οὐσίαν. Μέσω του σώματος διά των αισθήσεων ερχόμαστε σε επαφή με τον κόσμο της γενέσεως, ενώ με την αληθινή ουσία ερχόμαστε σε επαφή μέσω της ψυχής και διά του λογισμού. – Πλάτων

Μανθάνειν ἐν μὲν τῶι Οὐρανῶι τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῆι Γῆι τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι. Μαθαίνω στον Ουρανό σημαίνει βλέπω, μαθαίνω στη Γη σημαίνει ξαναθυμάμαι. - Πίνδαρος

Ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα, καί οὐκ ὀνήσιμα. Τα δώρα των εχθρών είναι άδωρα και καθόλου ωφέλιμα. - Αρχαία Παροιμία

Ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν∙ τοῦτ' ἔστι μὴ πλεονεκτεῖν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Παιδείας ἀντέχου. Να αντέχεις την παιδεία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀπορραγήσεται τεινόμενον τὸ καλώδιον. Μην το παρατραβάς το σκοινί γιατί θα σπάσει. - Αρχαία Παροιμία

Ἄλλοι κάμον, ἄλλοι δ' ὤναντο. Άλλοι κοπίασαν κι άλλοι ωφελήθηκαν. - Αρχαία Παροιμία

Οὔτε σώμασιν οὔτε χρήμασιν εὐδαιμονοῦσιν ἄνθρωποι, ἀλλ΄ ὀρθοσύνηι καὶ πολυφροσύνηι. Τους ανθρώπους δεν τους κάνουν ευδαίμονες ούτε τα σωματικά προτερήματα ούτε η κατοχή χρημάτων, αλλά η ορθή σκέψη και η επινοητικότητά τους. - Δημόκριτος

Ἅπας μοι Πύργος Ἑλλήνων, Πατρίς. Κάθε περιφρουρούμενη κατοίκησις Ελλήνων είναι Πατρίδα μου! – Ηρακλῆς

Τελεύτα ἄλυπος. Να τελειώνεις την ζωή σου χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα

Λαβὼν ἀπόδος. Όταν λαμβάνεις, να αποδίδεις. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀκούσας νόει. Εννόησε αφού ακούσεις πρώτα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πολλοί τοι ναρθηκοφόροι, παῦροι δὲ Βάκχοι. Πολλοί βεβαίως είναι οι ναρθηκοφόροι, αλλά λίγοι οι Βάκχοι! - Αρχαία Παροιμία

Τν λν δε παρατθεσθαι, πρὸς ὑπόμνησιν τοῦ δικαίου. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἕπου Θεῶι. Ακολούθα τον Θεό. Δελφικόν Παράγγελμα

Χαλεπὰ τὰ καλά. Τα καλά είναι δύσκολα. - Αρχαία Παροιμία

Ὁμοίοις χρῶ. Να συναναστρέφεσαι τους ομοίους σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Λύειν δ' οὐκ ἔστιν, ἀγνοοῦντα τὸν δεσμόν. Δεν μπορείς να λύσεις κάτι, αν αγνοείς τον τρόπο με τον οποίο είναι δεμένο. - Αρχαία Παροιμία

Πᾶν γὰρ ἑρπετὸν πληγῆι νέμεται. Κάθε ζώο που έρπει στη γη, με πλήγματα εξουσιάζεται! - Ηράκλειτος

Πονηρία μὲν γὰρ Ἀρετήν τε καὶ αὐτὴν οὔποτ’ ἂν γνοίη. Η Πονηρία δεν είναι ποτέ δυνατόν να γνωρίσει την Αρετή, αλλά ούτε και τον ίδιο τον εαυτό της. – Πλάτων

Πᾶς ἄνθρωπος τοσοῦτον ἄξιος, ὅσον ἄξια γιγνώσκει ἢ φρονεῖ. Κάθε άνθρωπος είναι τόσο άξιος όσο άξια πράγματα γνωρίζει ή εμφορείται από αυτά. - Πυθαγόρας

εἰσίν οἱ Πλαντες; - Περσεφνης κνες. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Πᾶς πονηρὸς δι' ἄγνοιαν τῶν ὡς ἀληθῶς ἀγαθῶν ταύτην νοσεῖ τὴν νόσον καὶ ἄκων ἐστὶ τοιοῦτος.  Κάθε πονηρός από άγνοια των αληθινών αγαθών νοσεί αυτή την νόσο και χωρίς την θέλησή του είναι τέτοιος. - Πρόκλος

Ὠὸν τίλλεις. Αυγό μαδάς (ματαιοπονείς – πιάσ’ το αυγό και κούρεφ’το)! - Αρχαία Παροιμία

Αὔη ψυχὴ σοφωτάτη καὶ ἀρίστη. Η άϋγρη ψυχή είναι σοφώτατη και άριστη! -Ηράκλειτος

στιν α Μακρων Νσοι; - λιος κα Σελνη. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Διαβολὴν μίσει. Να μισείς την διαβολή. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἰχθὺς ἐκ τῆς κεφαλῆς ὄζειν ἄρχεται. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι! - Αρχαία Παροιμία

Κακίαν μίσει. Να μισείς την κακία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Χρυσοῦ λαλοῦντος, πᾶς ἀπρακτείτω λόγος.  Όταν λαλεί ο χρυσός, κάθε λόγος πέφτει σε αδράνεια. - Αρχαία Παροιμία

Σπάρταν ἔλαχες, ταύταν κόσμα. Η Σπάρτη σου έλαχε, αυτήν να κοσμείς! - Αρχαία Παροιμία

Mῦς εἰς τρώγλην οὐ χωρῶν, κολοκύνταν ἔφερεν! Ένας ποντικός που ίσα που χωρούσε στην τρώγλη του, έφερε μέσα ολόκληρη κολοκύθα! - Αρχαία Παροιμία

Ἀπόντι μὴ μάχου. Μη μάχεσαι με απόντα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἐπὶ ρώμηι μὴ καυχῶ. Μην καυχιέσαι για την δύναμή σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ψέγε μηδένα. Να μην ψέγεις κανέναν. Δελφικόν Παράγγελμα

Ἔριν μίσει. Να μισείς την Έριδα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φορτον μ συγκαθαιρεν, συνανατιθναι δ˙ ο γρ δε ατιον γνεσθαι το μ πονεν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

στι Θλασσα; - Κρόνου δκρυον. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Τότ' ᾄδονται κύκνοι, ὅταν κολοιοὶ σιωπήσωσιν. Τότε τραγουδούν οι κύκνοι, όταν σωπάσουν οι καλιακούδες. - Αρχαία Παροιμία

Οὐ πατρὶς δὲ ἣ μὴ οἶδεν ὃ ἔχει. Δεν είναι πατρίδα αυτή που δεν γνωρίζει αυτό που έχει! – Απολλώνιος ο Τυανεύς

Πόλλ' οἶδ' ἀλώπηξ, ἀλλ' ἐχῖνος ἓν μέγα. Πολλά ξέρει η αλεπού, αλλά ο σκαντζόχοιρος ένα και μεγάλο. - Αρχαία Παροιμία

ναξ, ο τ μαντεῖόν στι τ ν Δελφος, οτε λγει οτε κρπτει λλ σημανει. Ο άρχοντας στον οποίον ανήκει το Μαντείο των Δελφών, ούτε λέει, ούτε κρύβει, αλλά φανερώνει με σημεία! -Ηράκλειτος

Φθόνει μηδενί. Να μην φθονείς κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πρς λιον τετραμμνος μ ορει. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

γκφαλον μ σθιε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Μὴ ἐπὶ παντὶ λυποῦ. Να μη λυπάσαι για το καθετί. – Δελφικόν Παράγγελμα

κ τν παρχόντων ε τ κάλλιστα πράττειν! Μ βάση τ πάρχοντα ν πράττεις πάντοτε τ κάλλιστα! - Αριστοτέλης

Καιρὸν προσδέχου. Να δέχεσαι ανεπιφύλακτα τον καιρό. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φιλόσοφος γίνου. Γίνε φιλόσοφος. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εὐσέβειαν φυλάσσειν. Να διαφυλάσσεις την ευσέβεια. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φίλοις βοήθει. Να βοηθάς τους φίλους. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ὕβριν μίσει. Να μισείς την ύβρι. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τοῖς μὲν γὰρ Θεοῖς ἅπας ὁ βίος μακάριος, τοῖς δ’ ἀνθρώποις ἐφ’ ὅσον ὁμοίωμά τι τῆς τοιαύτης ἐνεργείας ὑπάρχει. Για τους Θεούς όλος ο βίος είναι μακάριος, για τους δε ανθρώπους, εφόσον υπάρχει σε αυτούς κάποια ομοίωση τέτοιας ενέργειας. - Αριστοτέλης

Ἀνδρὶ σοφῶι πᾶσα γῆ βατή ψυχῆς γὰρ ἀγαθῆς, πατρὶς ὁ ξύμπας κόσμος. Για τον σοφό άνθρωπο κάθε γη είναι βατή διότι για την αγαθή ψυχή πατρίδα είναι ο σύμπας κόσμος! - Δημόκριτος

Ἄρκτου παρούσης ἴχνη ζητεῖς. Η αρκούδα είναι εδώ κι εσύ ψάχνεις για ίχνη. -Αρχαία Παροιμία

Στέργε μὲν τὰ παρόντα, ζήτει δὲ τὰ βελτίω. Να αποδέχεσαι τα παρόντα, αλλά και να επιζητάς τα καλύτερα. – Ισοκράτης

Πν τ ζητούμενον λωτν, κφεύγει δ τ’ μελούμενον. Κάθετί που ζητούμε επίμονα το κατακτούμε, μας διαφεύγει μόνον αυτό που αμελούμε. - Σοφοκλής

Εἶ. Να είσαι. – Δελφικόν Παράγγελμα

Χαλεπὸν ἄρχεσθαι ὑπὸ χερείονος. Είναι δύσκολο πράγμα να κυβερνιέσαι από τον χειρότερο. - Δημόκριτος

Ἢ λέγε τι σιγῆς κρεῖττον ἢ σιγὴν ἔχε. Ή λέγε κάτι καλύτερο από την σιγή ή, αλλιώς, σώπαινε! – Πυθαγόρας

βριν χρὴ σβεννύναι μᾶλλον ἢ πυρκαϊήν. Την έπαρση πρέπει να φροντίζει κανείς να σβήνει, περισσότερο κι από μια πυρκαγιά! -Ηράκλειτος

Καιρὸς ψυχὴ πράγματος. Ο καιρός είναι η ψυχή κάθε πράγματος! - Αρχαία Παροιμία

Χρὴ εὖ μάλα πολλῶν ἵστορας φιλοσόφους ἄνδρας εἶναι. Πρέπει οι φιλόσοφοι να είναι καλοί γνώστες πολλών πραγμάτων! -Ηράκλειτος

Γλσσης πρ τν λλων κρτει, Θεος πμενος. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Πόνει μετὰ δικαίου. Να κοπιάζεις με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μελέτα τὸ πᾶν. Να μελετάς τα πάντα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μὴ τιμωμένης ἀρετῆς, κακία παρρησιάζεται. Όταν δεν τιμάται η Αρετή, η Κακία αποκτάει παρρησία. - Αρχαία Παροιμία

Πρ μαχαρᾳ μ σκλευε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Δόλον φοβοῦ. Να φοβάσαι τον δόλο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Θεοῦ διδόντος, οὐδὲν ἰσχύει φθόνος καὶ μὴ διδόντος, οὐδὲν ἰσχύει κόπος! Σ’ αυτά που δίνει ο Θεός, δεν κατισχύει φθόνος, και σ’ όσα δεν δίνει Αυτός, ανώφελος ο κόπος! - Αρχαία Παροιμία

Ἑαυτὸν οὐ τρέφων, κύνας τρέφεις. Αν δεν τρέφεις τον Εαυτό σου (την ψυχή σου), είναι σαν να τρέφεις σκυλιά! - Αρχαία Παροιμία

γών, τ πν φέρων. γώνας εναι πο κινε τ πάντα! - Αρχαία Παροιμία

Ἐὰν μὴ ἔλπηται, ἀνέλπιστον οὐκ ἐξευρήσει, ἀνεξερεύνητον ἐὸν καὶ ἄπορον. Αν δεν ελπίζεις, δε θα βρείς το ανέλπιστο, εφόσον αυτό θα παραμείνει ανεξερεύνητο και απροσπέλαστο! - Ηράκλειτος

Τυφλοῦται περὶ τὸ φιλούμενον φιλῶν. Αυτός που αγαπά τυφλώνεται σχετικά με το αντικείμενο της αγάπης του. - Αρχαία Παροιμία

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν τῆς ζωῆς. Μακάριος αυτός που μυήθηκε στα Μυστήρια, διότι αυτός γνωρίζει την αρχή και τον σκοπό της ζωής! – Πίνδαρος

φίλοι νέρες στε κα λκιμον τορ λεσθε, λλήλους τ' αδεσθε κατ κρατερς σμίνας! Ώ φλοι, νά είστε άνδρες καί νά έχετε άλκιμη καρδιά, καί νά νοιάζεσθε ο ένας τον άλλον στις σφοδρές μάχες! - Όμηρος

Καρδαν μ τργε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἐχθροὺς ἀμύνου. Να αμύνεσαι απέναντι στους εχθρούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἄρρητα μὴ λέγε. Τα άρρητα να μην τα λές. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ὑφορῶ μηδένα. Να μην υποβλέπεις κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εὐπροσήγορος γίνου. Γίνε ευπροσήγορος. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ὁ χρημάτων παντελῶς ἥσσων οὐκ ἄν ποτε εἴη δίκαιος. Εκείνος που αποδεικνύεται κατώτερος από τα χρήματα, ποτέ δεν μπορεί να είναι δίκαιος. - Δημόκριτος

Νόσος φιλίας κολακεία. Η κολακεία είναι νόσος της φιλίας. - Αρχαία Παροιμία

Πέρας ἐπιτέλει μὴ ἀποδειλιῶν. Να περατώνεις τα πράγματα χωρίς να δειλιάζεις. – Δελφικόν Παράγγελμα

Θάρρει, ἔσται γάρ τι ἐκ τῆς νυκτὸς ταύτης φῶς! Έχε θάρρος, διότι μετά από αυτή την Νύκτα, θα έρθει κάποιο Φώς!Απολλώνιος ο Τυανεύς

Σεαυτὸν αἰδοῦ. Να έχεις αυτοσεβασμό. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ὁμίλει πράως. Να ομιλείς με πραότητα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἐργάζου κτητά. Να εργάζεσαι για πράγματα άξια να αποκτηθούν. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τὸν οἰόμενον νοῦν ἔχειν ὁ νουθετέων ματαιοπονεῖ. Ο αποπειρώμενος να νουθετήσει τον φανταζόμενον ότι έχει νούν ματαιοπονεί. - Δημόκριτος

Ἀγαθοὺς τίμα. Να τιμάς τους αγαθούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μέτρον ἄριστον. Το μέτρο είναι άριστο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Δωριστὶ ζῆν κατὰ τὰ πάτρια. Να ζείτε με δωρικό τρόπο κατά τα πάτρια! – Πλάτων

Ὁ τὰ ψυχῆς ἀγαθὰ αἱρεόμενος τὰ θειότερα αἱρέεται· ὁ δὲ τὰ σκήνεος τὰ ἀνθρωπήϊα. Εκείνος που προτιμά τα αγαθά της ψυχής, επιλέγει τα θεϊκότερα· ενώ εκείνος που προτιμά τα του σώματος επιλέγει τα ανθρώπινα. - Δημόκριτος

Ἀδικεῖ τοὺς ἀγαθοὺς φειδόμενος τῶν κακῶν. Αδικεί τους αγαθούς αυτός που λυπάται τους κακούς! - Αρχαία Παροιμία

Γνοὺς πράττε. Να πράττεις με επίγνωση. – Δελφικόν Παράγγελμα

Νόμωι πείθου. Να πείθεσαι στον Νόμο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μηδενὶ συμφορὰν ὀνειδίσηις κοινὴ γὰρ ἡ τύχη καὶ τὸ μέλλον ἀόρατον. Μην εμπαίζεις κανέναν για την συμφορά που τον βρήκε, διότι η τύχη είναι κοινή και το μέλλον αόρατο. – Ισοκράτης

Προβουλεύεσθαι κρεῖσσον πρὸ τῶν πράξεων ἢ μετανοεῖν. Είναι προτιμότερο να σκεπτόμαστε από πριν τις πράξεις μας παρά να μετανοούμε. - Δημόκριτος

Ἀνάγκᾳ οὐδὲ Θεοὶ μάχονται. Την ανάγκη δεν την αντιμάχονται ούτε οι Θεοί. -Αρχαία Παροιμία

Μὴ παντὶ ἐμβάλλειν δεξιάν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Γῆρας προσδέχου. Να αποδέχεσαι το γήρας. – Δελφικόν Παράγγελμα

Θεός τε τοῖς ἀργοῦσιν οὐ παρίσταται. Ο Θεός δεν συμπαρίσταται σε αυτούς που μένουν αργοί. - Αρχαία Παροιμία

Πλούτωι ἀπίστει. Να μην έχεις εμπιστοσύνη στον πλούτο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἱερὸν μὲν γὰρ ἁγιώτατον ὁ κόσμός ἐστι καὶ θεοπρεπέστατον εἰς δὲ τοῦτον ὁ ἄνθρωπος εἰσάγεται διὰ τῆς γενέσεως. Ο ίδιος ο κόσμος είναι ο αγιώτατος και θεοπρεπέστατος ναός στον οποίον εισέρχεται ο άνθρωπος με την γέννησή του. - Πλούταρχος

Ἐλέφαντα ἐκ μυΐας ποιεῖς. Την μύγα την κάνεις ελέφαντα (κάνεις την τρίχα τριχιά)! - Αρχαία Παροιμία

Λίθοις τὸν Ἥλιον βάλλει. Πετροβολάει τον Ήλιο (ματαιοπονεί και ταυτόχρονα ασεβεί)! - Αρχαία Παροιμία

Φρόνησιν κτώμενος ἀνθρώπους τε τοὺς ἀξίους εἰς δύναμιν εὖ ποιῶν. Ταῦτα φίλα Θεοῖς, ἐκεῖνα δὲ ἀθέων Να αποκτήσει κανείς φρόνηση και, κατά δύναμιν, να κάνει καλό σε όσους ανθρώπους το αξίζουν. Αυτά είναι αρεστά στους Θεούς, τα άλλα ταιριάζουν στους αθέους. – Απολλώνιος ο Τυανεύς

ψὲ θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά! Αλέθουν αργά οι μύλοι των Θεών, αλέθουν όμως τέλεια! - Αρχαία Παροιμία

Μ λγειν νευ φωτς. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Τιμῶν τὸ θεῖον τὴν συνείδησιν τρέφεις. Τιμώντας το θείον τρέφεις την συνείδησή σου! – Αρχαίος Χρησμός

Τριτογένεια ἡ Ἀθηνᾶ ἐκ τοῦ φρονεῖν τρία ταῦτα: Τὸ εὖ λογίζεσθαι, τὸ εὖ λέγειν, καὶ τὸ πράττειν ἃ δεῖ. Τριτογένεια ονομάζεται η Αθηνά επειδή από την φρόνηση προκύπτουν τα εξής τρία: Το να λογίζεται κανείς ορθά, το να λέει τα ορθά, και το να πράττει τα δέοντα! - Δημόκριτος

Φιλῶν ἃ μὴ δεῖ, οὐ φιλήσεις ἃ δεῖ! Αγαπώντας αυτά που δεν πρέπει, δεν θα αγαπήσεις αυτά που πρέπει! - Αρχαία Παροιμία

Ζῆνα μέγαν βασιλῆα σέβου καὶ Φοῖβον ἄνακτα. Να σέβεσαι τον μέγα βασιλέα Ζήνα και τον άνακτα Φοίβο! – Αρχαίος Χρησμός

Ἄφθονοι Μουσῶν θύραι. Από τις θύρες των Μουσών δεν εισέρχεται ο Φθόνος. -Αρχαία Παροιμία

Εὐφημίαν ἄσκει. Να ασκείς την ιερή σιωπή. – Δελφικόν Παράγγελμα

Παῖς ὤν κόσμιος ἴσθι, ἡβῶν ἐγκρατής, μέσος δίκαιος, πρεσβύτης εὔλογος, τελευτῶν ἄλυπος. Όντας παιδί να είσαι κόσμιος, έφηβος εγκρατής, ώριμος δίκαιος, πρεσβύτης λογικός, και να τελειώνεις την ζωή σου χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα

Σοφίαν ζήτει. Να αναζητάς την σοφία. Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀλύπως βίου. Να ζεις χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα

Θεοὺς σέβου. Να σέβεσαι τους Θεούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Λέγε εἰδώς. Να λες πράγματα που γνωρίζεις. – Δελφικόν Παράγγελμα

Σὺ ἐν σεαυτῷ φάρμακα ἔχεις. Σύ ο ίδιος μέσα στον εαυτό σου έχεις τα φάρμακα. - Αρχαία Παροιμία

Γλῶσσα βλάσφημος διανοίας κακῆς ἔλεγχος. Η βλάσφημη γλώσσα αποδεικνύει την κακή διάνοια. - Αρχαία Παροιμία

Ἀλλ' οὐ τὸ μέγα εὖ ἐστι, τὸ δὴ εὖ μέγα. Το μεγάλο δεν είναι Ευ, αλλά το Ευ είναι μεγάλο! - Αρχαία Παροιμία

Ἠὼς ρσα τ νυκτς ργα, γελ! Της νύχτας τα καμώματα, τα βλέπει η μέρα και γελά! - Αρχαία Παροιμία

Οὐδενὶ γὰρ αἱρετὸν τὸ οἰκεῖον κακόν. Kανένας βεβαίως δεν επιλέγει το οικείο κακό!- Πρόκλος

Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρας κίνει. Μαζί με την επίκληση της Αθηνάς, κούνα και τα χέρια σου (δραστηριοποιήσου – κάνε ό,τι περνά από το χέρι σου). - Αρχαία Παροιμία

εἰσιν ρκτοι; - Ῥέας χερες. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Μὴ λόγους ἀντ' ἀλφίτων. Μην απαντάς με λόγια όταν σου πετούν αλεύρι! -Αρχαία Παροιμία

Βουλεύου χρήσιμα. Να σκέφτεσαι χρήσιμα πράγματα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φρόνησιν ἄσκει. Να ασκείς την φρόνηση. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀληθόμυθον χρὴ εἶναι, οὐ πολύλογον. Αληθινός στον λόγο σου πρέπει να είσαι κι όχι πολύλογος! - Δημόκριτος

Γλώττης ἄρχε. Να άρχεις στην γλώσσα σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Message
  • You must log in first

Login

Πλοήγηση: Login
<>