ΑΛΛ' ΑΜΥΝΩΜΕΝ!
A TRIBUTE TO GOD ARES
Φορτίον μὴ συγκαθαιρεῖν, συνανατιθέναι δέ˙ οὐ γὰρ δεῖ αἴτιον γίνεσθαι τοῦ μὴ πονεῖν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Βουλεύου χρήσιμα. Να σκέφτεσαι χρήσιμα πράγματα. – Δελφικόν Παράγγελμα
Φρόνησιν κτώμενος ἀνθρώπους τε τοὺς ἀξίους εἰς δύναμιν εὖ ποιῶν. Ταῦτα φίλα Θεοῖς, ἐκεῖνα δὲ ἀθέων. Να αποκτήσει κανείς φρόνηση και, κατά δύναμιν, να κάνει καλό σε όσους ανθρώπους το αξίζουν. Αυτά είναι αρεστά στους Θεούς, τα άλλα ταιριάζουν στους αθέους. – Απολλώνιος ο Τυανεύς
Ἰχθὺς ἐκ τῆς κεφαλῆς ὄζειν ἄρχεται. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι! - Αρχαία Παροιμία
Κέρδος αἰσχρὸν βαρὺ κειμήλιον. Το αισχρό κέρδος είναι βαρύ κειμήλιο. -Αρχαία Παροιμία
Ἢ λέγε τι σιγῆς κρεῖττον ἢ σιγὴν ἔχε. Ή λέγε κάτι καλύτερο από την σιγή ή, αλλιώς, σώπαινε! – Πυθαγόρας
Χαλεπὸν ἄρχεσθαι ὑπὸ χερείονος. Είναι δύσκολο πράγμα να κυβερνιέσαι από τον χειρότερο. - Δημόκριτος
Ὠὸν τίλλεις. Αυγό μαδάς (ματαιοπονείς – πιάσ’ το αυγό και κούρεφ’το)! - Αρχαία Παροιμία
Τυφλοῦται περὶ τὸ φιλούμενον ὁ φιλῶν. Αυτός που αγαπά τυφλώνεται σχετικά με το αντικείμενο της αγάπης του. - Αρχαία Παροιμία
Πόλλ' οἶδ' ἀλώπηξ, ἀλλ' ἐχῖνος ἓν μέγα. Πολλά ξέρει η αλεπού, αλλά ο σκαντζόχοιρος ένα και μεγάλο. - Αρχαία Παροιμία
Τὸν βίον μύησιν ὄντα καὶ τελετὴν τελειοτάτην εὐθυμίας δεῖ μεστόν εἶναι καὶ γήθους. Η ζωή είναι μύηση και τέλεια τελετουργία, γι' αυτό και πρέπει να είναι γεμάτη ψυχική γαλήνη και χαρά. - Πλούταρχος
Νόσος φιλίας ἡ κολακεία. Η κολακεία είναι νόσος της φιλίας. - Αρχαία Παροιμία
Ἔμπροσθεν κρημνός, ὄπισθεν λύκοι. Μπρος γκρεμός και πίσω λύκοι (μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα). - Αρχαία Παροιμία
Ἀτυχοῦντι συνάχθου. Να συμπάσχεις με αυτόν που ατύχησε. – Δελφικόν Παράγγελμα
Μέτρον ἄριστον. Το μέτρο είναι άριστο. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἡδονῆς κρατεῖν. Να συγκρατείσαι απέναντι στην ηδονή. – Δελφικόν Παράγγελμα
Λαβὼν ἀπόδος. Όταν λαμβάνεις, να αποδίδεις. – Δελφικόν Παράγγελμα
Γνοὺς πράττε. Να πράττεις με επίγνωση. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἀπορραγήσεται τεινόμενον τὸ καλώδιον. Μην το παρατραβάς το σκοινί γιατί θα σπάσει. - Αρχαία Παροιμία
Μελέτα τὸ πᾶν. Να μελετάς τα πάντα. – Δελφικόν Παράγγελμα
Τῶι βίωι μάχου. Στον βίο σου να μάχεσαι. – Δελφικόν Παράγγελμα
Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν τῆς ζωῆς. Μακάριος αυτός που μυήθηκε στα Μυστήρια, διότι αυτός γνωρίζει την αρχή και τον σκοπό της ζωής! – Πίνδαρος
Σεαυτὸν αἰδοῦ. Να έχεις αυτοσεβασμό. – Δελφικόν Παράγγελμα
Θάρρει, ἔσται γάρ τι ἐκ τῆς νυκτὸς ταύτης φῶς! Έχε θάρρος, διότι μετά από αυτή την Νύκτα, θα έρθει κάποιο Φώς! – Απολλώνιος ο Τυανεύς
Χρόνου φείδου. Μη σπαταλάς τον χρόνο σου. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἕπου Θεῶι. Ακολούθα τον Θεό. – Δελφικόν Παράγγελμα
Πᾶς πονηρὸς δι' ἄγνοιαν τῶν ὡς ἀληθῶς ἀγαθῶν ταύτην νοσεῖ τὴν νόσον καὶ ἄκων ἐστὶ τοιοῦτος. Κάθε πονηρός από άγνοια των αληθινών αγαθών νοσεί αυτή την νόσο και χωρίς την θέλησή του είναι τέτοιος. - Πρόκλος
Ὁ χρημάτων παντελῶς ἥσσων οὐκ ἄν ποτε εἴη δίκαιος. Εκείνος που αποδεικνύεται κατώτερος από τα χρήματα, ποτέ δεν μπορεί να είναι δίκαιος. - Δημόκριτος
Μὴ ἐπὶ παντὶ λυποῦ. Να μη λυπάσαι για το καθετί. – Δελφικόν Παράγγελμα
Τὰ στρώματα συνταράττειν ἐξ εὐνῆς ἀναστάντας. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Ὀψὲ θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά! Αλέθουν αργά οι μύλοι των Θεών, αλέθουν όμως τέλεια! - Αρχαία Παροιμία
Εἰ γὰρ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῶι καταθεῖο καὶ θαμὰ τοῦτο ἔρδοις, μέγα γένοιτο. Αν καταθέτεις μικρά – μικρά ποσά και το κάνεις αυτό συχνά, θα γίνει κάτι μεγάλο! – Ησίοδος
Οὔτε σώμασιν οὔτε χρήμασιν εὐδαιμονοῦσιν ἄνθρωποι, ἀλλ΄ ὀρθοσύνηι καὶ πολυφροσύνηι. Τους ανθρώπους δεν τους κάνουν ευδαίμονες ούτε τα σωματικά προτερήματα ούτε η κατοχή χρημάτων, αλλά η ορθή σκέψη και η επινοητικότητά τους. - Δημόκριτος
Πλούτωι ἀπίστει. Να μην έχεις εμπιστοσύνη στον πλούτο. – Δελφικόν Παράγγελμα
Σοφίαν ζήτει. Να αναζητάς την σοφία. – Δελφικόν Παράγγελμα
-Τί ἐστιν αἱ Μακάρων Νῆσοι; - Ἥλιος καὶ Σελήνη. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Ἅπας μοι Πύργος Ἑλλήνων, Πατρίς. Κάθε περιφρουρούμενη κατοίκησις Ελλήνων είναι Πατρίδα μου! – Ηρακλῆς
Ἅλας ἄγων καθεύδεις. Αλάτι κουβαλάς και κοιμάσαι. - Αρχαία Παροιμία
Τότ' ᾄδονται κύκνοι, ὅταν κολοιοὶ σιωπήσωσιν. Τότε τραγουδούν οι κύκνοι, όταν σωπάσουν οι καλιακούδες. - Αρχαία Παροιμία
Πόνει μετὰ δικαίου. Να κοπιάζεις με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα
Χαλεπὰ τὰ καλά. Τα καλά είναι δύσκολα. - Αρχαία Παροιμία
Πράττε ἀμετανοήτως. Να πράττεις χωρίς να μετανοείς. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἄρρητα μὴ λέγε. Τα άρρητα να μην τα λές. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἐχθροὺς ἀμύνου. Να αμύνεσαι απέναντι στους εχθρούς. – Δελφικόν Παράγγελμα
Στέργε μὲν τὰ παρόντα, ζήτει δὲ τὰ βελτίω. Να αποδέχεσαι τα παρόντα, αλλά και να επιζητάς τα καλύτερα. – Ισοκράτης
Μὴ κίνει κακὸν εὖ κείμενον. Μην ανακινείς κακό που βρίσκεται σε ηρεμία. -Αρχαία Παροιμία
Ἡ Ἀρετὴ φύσει, μαθήσει, κτήσει, χρήσει. Η Αρετή είναι θέμα: 1) φύσεως, 2) μαθήσεως, 3) κτήσεως, 4) χρήσεως. -Απολλώνιος ο Τυανεύς
Ἀδικεῖ τοὺς ἀγαθοὺς ὁ φειδόμενος τῶν κακῶν. Αδικεί τους αγαθούς αυτός που λυπάται τους κακούς! - Αρχαία Παροιμία
Τὴν Ἑλληνικὴν ἀλκὴν ἀπρὀσμαχον οὖσαν, ὁσάκις τὐχοι κόσμου καὶ συντάξεως ὁμοφρονούσης καὶ νοῦν ἔχοντος ἡγεμόνος. Η Ελληνική αλκή είναι απροσμάχητη, όταν αποκτά κοσμιότητα και ομόφρονη πειθαρχία και ηγεμόνα που έχει νουν! – Πλούταρχος
Ζῆνα μέγαν βασιλῆα σέβου καὶ Φοῖβον ἄνακτα. Να σέβεσαι τον μέγα βασιλέα Ζήνα και τον άνακτα Φοίβο! – Αρχαίος Χρησμός
Τιμῶν τὸ θεῖον τὴν συνείδησιν τρέφεις. Τιμώντας το θείον τρέφεις την συνείδησή σου! – Αρχαίος Χρησμός
Γνῶθι Σαυτόν. Γνώρισε τον Εαυτό σου. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ὑφορῶ μηδένα. Να μην υποβλέπεις κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα
Mῦς εἰς τρώγλην οὐ χωρῶν, κολοκύνταν ἔφερεν! Ένας ποντικός που ίσα που χωρούσε στην τρώγλη του, έφερε μέσα ολόκληρη κολοκύθα! - Αρχαία Παροιμία
Γῆρας προσδέχου. Να αποδέχεσαι το γήρας. – Δελφικόν Παράγγελμα
Πᾶς ἄνθρωπος τοσοῦτον ἄξιος, ὅσον ἄξια γιγνώσκει ἢ φρονεῖ. Κάθε άνθρωπος είναι τόσο άξιος όσο άξια πράγματα γνωρίζει ή εμφορείται από αυτά. - Πυθαγόρας
Φθόνει μηδενί. Να μην φθονείς κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ὁ τὰ ψυχῆς ἀγαθὰ αἱρεόμενος τὰ θειότερα αἱρέεται· ὁ δὲ τὰ σκήνεος τὰ ἀνθρωπήϊα. Εκείνος που προτιμά τα αγαθά της ψυχής, επιλέγει τα θεϊκότερα· ενώ εκείνος που προτιμά τα του σώματος επιλέγει τα ανθρώπινα. - Δημόκριτος
Χρυσοῦ λαλοῦντος, πᾶς ἀπρακτείτω λόγος. Όταν λαλεί ο χρυσός, κάθε λόγος πέφτει σε αδράνεια. - Αρχαία Παροιμία
Ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ ἄλκιμον ἦτορ ἕλεσθε, ἀλλήλους τ' αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας! Ώ φίλοι, νά είστε άνδρες καί νά έχετε άλκιμη καρδιά, καί νά νοιάζεσθε ο ένας τον άλλον στις σφοδρές μάχες! - Όμηρος
Μὴ λέγειν ἄνευ φωτός. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Ἑστίαν τίμα. Να τιμάς την Εστία. – Δελφικόν Παράγγελμα
Φιλῶν ἃ μὴ δεῖ, οὐ φιλήσεις ἃ δεῖ! Αγαπώντας αυτά που δεν πρέπει, δεν θα αγαπήσεις αυτά που πρέπει! - Αρχαία Παροιμία
Τελεύτα ἄλυπος. Να τελειώνεις την ζωή σου χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα
Τὴν ἅλμην κυκᾷς, πρὶν τοὺς ἰχθύας ἑλεῖν. Την άλμη ετοιμάζεις προτού πιάσεις τα ψάρια. - Αρχαία Παροιμία
Ὁμόνοιαν δίωκε. Να επιδιώκεις την ομόνοια. – Δελφικόν Παράγγελμα
Εὐγένειαν ἄσκει. Να ασκείς την ευγένεια. – Δελφικόν Παράγγελμα
Διαβολὴν μίσει. Να μισείς την διαβολή. – Δελφικόν Παράγγελμα
Μηδὲν ἄγαν. Τίποτα υπερβολικό. – Δελφικόν Παράγγελμα
Καιρὸς ψυχὴ πράγματος. Ο καιρός είναι η ψυχή κάθε πράγματος! - Αρχαία Παροιμία
Σώματι μὲν ἡμᾶς γενέσει δι’ αἰσθήσεως κοινωνεῖν, διὰ λογισμοῦ δὲ ψυχῆι πρὸς τὴν ὄντως οὐσίαν. Μέσω του σώματος διά των αισθήσεων ερχόμαστε σε επαφή με τον κόσμο της γενέσεως, ενώ με την αληθινή ουσία ερχόμαστε σε επαφή μέσω της ψυχής και διά του λογισμού. – Πλάτων
Ἐπὶ λεπτοῦ μίτου τὸ ζῇν ἤρτηται. Η ζωή κρέμεται από μια κλωστή. - Αρχαία Παροιμία
Ὕβριν μίσει. Να μισείς την ύβρι. – Δελφικόν Παράγγελμα
Οὐκ ἔστι μὴ σπείραντα θερίσαι κάρπιμα. Αν δεν έχεις σπείρει δεν είναι δυνατόν να θερίσεις καρπούς! – Αρχαίος Χρησμός
Δόλον φοβοῦ. Να φοβάσαι τον δόλο. – Δελφικόν Παράγγελμα
Μηδενὶ συμφορὰν ὀνειδίσηις∙ κοινὴ γὰρ ἡ τύχη καὶ τὸ μέλλον ἀόρατον. Μην εμπαίζεις κανέναν για την συμφορά που τον βρήκε, διότι η τύχη είναι κοινή και το μέλλον αόρατο. – Ισοκράτης
Φρόνησιν ἄσκει. Να ασκείς την φρόνηση. – Δελφικόν Παράγγελμα
Πρὸς ἥλιον τετραμμένος μὴ οὔρει. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Εὐφημίαν ἄσκει. Να ασκείς την ιερή σιωπή. – Δελφικόν Παράγγελμα
Μὴ λόγους ἀντ' ἀλφίτων. Μην απαντάς με λόγια όταν σου πετούν αλεύρι! -Αρχαία Παροιμία
Εἶ. Να είσαι. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ἀεὶ τὰ κάλλιστα πράττειν! Μὲ βάση τὰ ὑπάρχοντα νὰ πράττεις πάντοτε τὰ κάλλιστα! - Αριστοτέλης
Δωριστὶ ζῆν κατὰ τὰ πάτρια. Να ζείτε με δωρικό τρόπο κατά τα πάτρια! – Πλάτων
Παῖς ὤν κόσμιος ἴσθι, ἡβῶν ἐγκρατής, μέσος δίκαιος, πρεσβύτης εὔλογος, τελευτῶν ἄλυπος. Όντας παιδί να είσαι κόσμιος, έφηβος εγκρατής, ώριμος δίκαιος, πρεσβύτης λογικός, και να τελειώνεις την ζωή σου χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα
Μανθάνειν ἐν μὲν τῶι Οὐρανῶι τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῆι Γῆι τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι. Μαθαίνω στον Ουρανό σημαίνει βλέπω, μαθαίνω στη Γη σημαίνει ξαναθυμάμαι. - Πίνδαρος
Ἄφθονοι Μουσῶν θύραι. Από τις θύρες των Μουσών δεν εισέρχεται ο Φθόνος. -Αρχαία Παροιμία
Τοῖς μὲν οὐρανίοις περισσὰ θύειν, ἄρτια δὲ τοῖς χθονίοις. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Μὴ τιμωμένης ἀρετῆς, ἡ κακία παρρησιάζεται. Όταν δεν τιμάται η Αρετή, η Κακία αποκτάει παρρησία. - Αρχαία Παροιμία
Ἑαυτὸν οὐ τρέφων, κύνας τρέφεις. Αν δεν τρέφεις τον Εαυτό σου (την ψυχή σου), είναι σαν να τρέφεις σκυλιά! - Αρχαία Παροιμία
Ἀγαθοὺς τίμα. Να τιμάς τους αγαθούς. – Δελφικόν Παράγγελμα
Σὺ ἐν σεαυτῷ φάρμακα ἔχεις. Σύ ο ίδιος μέσα στον εαυτό σου έχεις τα φάρμακα. - Αρχαία Παροιμία
Πῦρ μαχαίρᾳ μὴ σκάλευε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Λίθοις τὸν Ἥλιον βάλλει. Πετροβολάει τον Ήλιο (ματαιοπονεί και ταυτόχρονα ασεβεί)! - Αρχαία Παροιμία
Πέρας ἐπιτέλει μὴ ἀποδειλιῶν. Να περατώνεις τα πράγματα χωρίς να δειλιάζεις. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἄρχε σεαυτοῦ. Να κυβερνάς τον εαυτό σου. – Δελφικόν Παράγγελμα
Χρησμοὺς θαύμαζε. Να θαυμάζεις τους χρησμούς. – Δελφικόν Παράγγελμα
Τὸν οἰόμενον νοῦν ἔχειν ὁ νουθετέων ματαιοπονεῖ. Ο αποπειρώμενος να νουθετήσει τον φανταζόμενον ότι έχει νούν ματαιοπονεί. - Δημόκριτος
-Τί εἰσιν Ἄρκτοι; - Ῥέας χεῖρες. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Ἁμαρτάνων μετανόει. Όταν σφάλλεις, να μετανοείς. – Δελφικόν Παράγγελμα
Γλῶσσα βλάσφημος διανοίας κακῆς ἔλεγχος. Η βλάσφημη γλώσσα αποδεικνύει την κακή διάνοια. - Αρχαία Παροιμία
Ἐγκέφαλον μὴ ἔσθιε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Ἄρκτου παρούσης ἴχνη ζητεῖς. Η αρκούδα είναι εδώ κι εσύ ψάχνεις για ίχνη. -Αρχαία Παροιμία
Θεοῦ διδόντος, οὐδὲν ἰσχύει φθόνος καὶ μὴ διδόντος, οὐδὲν ἰσχύει κόπος! Σ’ αυτά που δίνει ο Θεός, δεν κατισχύει φθόνος, και σ’ όσα δεν δίνει Αυτός, ανώφελος ο κόπος! - Αρχαία Παροιμία
Ὅρα τὸ μέλλον. Να οραματίζεσαι το μέλλον. – Δελφικόν Παράγγελμα
Θεοὺς σέβου. Να σέβεσαι τους Θεούς. – Δελφικόν Παράγγελμα
Λέγε εἰδώς. Να λες πράγματα που γνωρίζεις. – Δελφικόν Παράγγελμα
Βίᾳ μηδὲν πράττειν. Να μην πράττεις τίποτα με την βία. – Δελφικόν Παράγγελμα
Φίλοις βοήθει. Να βοηθάς τους φίλους. – Δελφικόν Παράγγελμα
Γλώσσης πρὸ τῶν ἄλλων κράτει, Θεοῖς ἑπόμενος. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Ἄλλοι κάμον, ἄλλοι δ' ὤναντο. Άλλοι κοπίασαν κι άλλοι ωφελήθηκαν. - Αρχαία Παροιμία
Ἐλέφαντα ἐκ μυΐας ποιεῖς. Την μύγα την κάνεις ελέφαντα (κάνεις την τρίχα τριχιά)! - Αρχαία Παροιμία
Ἀνάγκᾳ οὐδὲ Θεοὶ μάχονται. Την ανάγκη δεν την αντιμάχονται ούτε οι Θεοί. -Αρχαία Παροιμία
Πολλοί τοι ναρθηκοφόροι, παῦροι δὲ Βάκχοι. Πολλοί βεβαίως είναι οι ναρθηκοφόροι, αλλά λίγοι οι Βάκχοι! - Αρχαία Παροιμία
Ἀληθόμυθον χρὴ εἶναι, οὐ πολύλογον. Αληθινός στον λόγο σου πρέπει να είσαι κι όχι πολύλογος! - Δημόκριτος
Πλούτει δικαίως. Να πλουτίζεις με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ὁμοίοις χρῶ. Να συναναστρέφεσαι τους ομοίους σου. – Δελφικόν Παράγγελμα
Σίτον εἰς ἀμίδα μὴ ἐμβάλλειν. Μην τοποθετείς τον σίτο στο ουροδοχείο (μην δίνεις την γνώση σε ασεβείς ανθρώπους). - Αρχαία Παροιμία
Παιδείας ἀντέχου. Να αντέχεις την παιδεία. – Δελφικόν Παράγγελμα
Σοφοῖς χρῶ. Να συμβουλεύεσαι τους σοφούς. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἐργάζου κτητά. Να εργάζεσαι για πράγματα άξια να αποκτηθούν. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν∙ τοῦτ' ἔστι μὴ πλεονεκτεῖν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Μὴ παντὶ ἐμβάλλειν δεξιάν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Προβουλεύεσθαι κρεῖσσον πρὸ τῶν πράξεων ἢ μετανοεῖν. Είναι προτιμότερο να σκεπτόμαστε από πριν τις πράξεις μας παρά να μετανοούμε. - Δημόκριτος
Γονεῖς αἰδοῦ. Να φροντίζεις τους γονείς σου. – Δελφικόν Παράγγελμα
Πᾶν γὰρ ἑρπετὸν πληγῆι νέμεται. Κάθε ζώο που έρπει στη γη, με πλήγματα εξουσιάζεται! - Ηράκλειτος
Τριτογένεια ἡ Ἀθηνᾶ ἐκ τοῦ φρονεῖν τρία ταῦτα: Τὸ εὖ λογίζεσθαι, τὸ εὖ λέγειν, καὶ τὸ πράττειν ἃ δεῖ. Τριτογένεια ονομάζεται η Αθηνά επειδή από την φρόνηση προκύπτουν τα εξής τρία: Το να λογίζεται κανείς ορθά, το να λέει τα ορθά, και το να πράττει τα δέοντα! - Δημόκριτος
-Τί ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς Μαντεῖον; -Τετρακτύς˙ ὅπερ ἐστὶν ἡ ἁρμονία. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Ἀλύπως βίου. Να ζεις χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἀκούσας νόει. Εννόησε αφού ακούσεις πρώτα. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ὕβριν ἀμύνου. Να αμύνεσαι απέναντι στην ύβρι. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἀετὸς μυίας οὐ θηρεύει. Ο αετός δεν κυνηγάει μύγες! - Αρχαία Παροιμία
Οὐ πατρὶς δὲ ἣ μὴ οἶδεν ὃ ἔχει. Δεν είναι πατρίδα αυτή που δεν γνωρίζει αυτό που έχει! – Απολλώνιος ο Τυανεύς
Αἰτιῶ παρόντα. Να αιτιάσαι μόνον κάποιον που είναι παρών. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἡττῶι ὑπὲρ δικαίου. Να υποχωρείς υπέρ του Δικαίου. – Δελφικόν Παράγγελμα
Εὐσέβειαν φυλάσσειν. Να διαφυλάσσεις την ευσέβεια. – Δελφικόν Παράγγελμα
Εὔχου δυνατά. Να εύχεσαι τα δυνατά. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ὁμίλει πράως. Να ομιλείς με πραότητα. – Δελφικόν Παράγγελμα
Τοῖς μὲν γὰρ Θεοῖς ἅπας ὁ βίος μακάριος, τοῖς δ’ ἀνθρώποις ἐφ’ ὅσον ὁμοίωμά τι τῆς τοιαύτης ἐνεργείας ὑπάρχει. Για τους Θεούς όλος ο βίος είναι μακάριος, για τους δε ανθρώπους, εφόσον υπάρχει σε αυτούς κάποια ομοίωση τέτοιας ενέργειας. - Αριστοτέλης
Ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα, καί οὐκ ὀνήσιμα. Τα δώρα των εχθρών είναι άδωρα και καθόλου ωφέλιμα. - Αρχαία Παροιμία
Ἠὼς ὁρῶσα τὰ νυκτὸς ἔργα, γελᾶ! Της νύχτας τα καμώματα, τα βλέπει η μέρα και γελά! - Αρχαία Παροιμία
Πᾶν τὸ ζητούμενον ἁλωτὸν, ἐκφεύγει δὲ τ’ ἀμελούμενον. Κάθετί που ζητούμε επίμονα το κατακτούμε, μας διαφεύγει μόνον αυτό που αμελούμε. - Σοφοκλής
Ἀλλ' οὐ τὸ μέγα εὖ ἐστι, τὸ δὴ εὖ μέγα. Το μεγάλο δεν είναι Ευ, αλλά το Ευ είναι μεγάλο! - Αρχαία Παροιμία
Θεός τε τοῖς ἀργοῦσιν οὐ παρίσταται. Ο Θεός δεν συμπαρίσταται σε αυτούς που μένουν αργοί. - Αρχαία Παροιμία
Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρας κίνει. Μαζί με την επίκληση της Αθηνάς, κούνα και τα χέρια σου (δραστηριοποιήσου – κάνε ό,τι περνά από το χέρι σου). - Αρχαία Παροιμία
Σπάρταν ἔλαχες, ταύταν κόσμα. Η Σπάρτη σου έλαχε, αυτήν να κοσμείς! - Αρχαία Παροιμία
Πονηρία μὲν γὰρ Ἀρετήν τε καὶ αὐτὴν οὔποτ’ ἂν γνοίη. Η Πονηρία δεν είναι ποτέ δυνατόν να γνωρίσει την Αρετή, αλλά ούτε και τον ίδιο τον εαυτό της. – Πλάτων
Πίθηκος ὁ πίθηκος, κἂν χρύσεα σύμβολα ἔχῃ. Ο πίθηκος εξακολουθεί να είναι πίθηκος, ακόμα κι αν φοράει χρυσά σύμβολα. - Αρχαία Παροιμία
Ἀνδρὶ σοφῶι πᾶσα γῆ βατή∙ ψυχῆς γὰρ ἀγαθῆς, πατρὶς ὁ ξύμπας κόσμος. Για τον σοφό άνθρωπο κάθε γη είναι βατή∙ διότι για την αγαθή ψυχή πατρίδα είναι ο σύμπας κόσμος! - Δημόκριτος
Τὰς λεωφόρους ὁδοὺς ἐκκλίνων διὰ τῶν ἀτραπῶν βάδιζε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Φιλόσοφος γίνου. Γίνε φιλόσοφος. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἐπὶ ρώμηι μὴ καυχῶ. Μην καυχιέσαι για την δύναμή σου. – Δελφικόν Παράγγελμα
Γλώττης ἄρχε. Να άρχεις στην γλώσσα σου. – Δελφικόν Παράγγελμα
Τὸ ἐν τῇ καρδία τοῦ νήφοντος, ἐν τῇ γλώσσῃ τοῦ μεθύοντος. Αυτό που βρίσκεται στην καρδιά του νηφάλιου ανθρώπου, έρχεται στην γλώσσα του μεθυσμένου. -Αρχαία Παροιμία
Καιρὸν προσδέχου. Να δέχεσαι ανεπιφύλακτα τον καιρό. – Δελφικόν Παράγγελμα
Κακίαν μίσει. Να μισείς την κακία. – Δελφικόν Παράγγελμα
-Τί εἰσίν οἱ Πλανήτες; - Περσεφόνης κύνες. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Τύχηι μὴ πίστευε. Να μην εμπιστεύεσαι την τύχη. – Δελφικόν Παράγγελμα
Λύειν δ' οὐκ ἔστιν, ἀγνοοῦντα τὸν δεσμόν. Δεν μπορείς να λύσεις κάτι, αν αγνοείς τον τρόπο με τον οποίο είναι δεμένο. - Αρχαία Παροιμία
Τῶν ἁλῶν δεῖ παρατίθεσθαι, πρὸς ὑπόμνησιν τοῦ δικαίου. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Καρδίαν μὴ τρῶγε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Δικαίως κτῶ. Να αποκτάς με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα
-Τί ἐστι Θάλασσα; - Κρόνου δάκρυον. - Πυθαγόρειον Άκουσμα
Ὁ ἄναξ, οὗ τὸ μαντεῖόν ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς, οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει. Ο άρχοντας στον οποίον ανήκει το Μαντείο των Δελφών, ούτε λέει, ούτε κρύβει, αλλά φανερώνει με σημεία! -Ηράκλειτος
Εὖ πάσχε ὡς θνητός. Να υπομένεις τα πράγματα ως θνητός. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἀπόντι μὴ μάχου. Μη μάχεσαι με απόντα. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἔριν μίσει. Να μισείς την Έριδα. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἱερὸν μὲν γὰρ ἁγιώτατον ὁ κόσμός ἐστι καὶ θεοπρεπέστατον εἰς δὲ τοῦτον ὁ ἄνθρωπος εἰσάγεται διὰ τῆς γενέσεως. Ο ίδιος ο κόσμος είναι ο αγιώτατος και θεοπρεπέστατος ναός στον οποίον εισέρχεται ο άνθρωπος με την γέννησή του. - Πλούταρχος
Εὐπροσήγορος γίνου. Γίνε ευπροσήγορος. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ψέγε μηδένα. Να μην ψέγεις κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα
Νόμωι πείθου. Να πείθεσαι στον Νόμο. – Δελφικόν Παράγγελμα
Ἄκαιρος εὔνοια οὐδὲν ἔχθρας διαφέρει. Η άκαιρη εύνοια δεν διαφέρει από την έχθρα. - Αρχαία Παροιμία
Ἀγών, ὁ τὸ πᾶν φέρων. Ὁ Ἀγώνας εἶναι ποὺ κινεῖ τὰ πάντα! - Αρχαία Παροιμία
>