Ὁ χρημάτων παντελῶς ἥσσων οὐκ ἄν ποτε εἴη δίκαιος. Εκείνος που αποδεικνύεται κατώτερος από τα χρήματα, ποτέ δεν μπορεί να είναι δίκαιος. - Δημόκριτος

Ὕβριν ἀμύνου. Να αμύνεσαι απέναντι στην ύβρι. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν∙ τοῦτ' ἔστι μὴ πλεονεκτεῖν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Εὐπροσήγορος γίνου. Γίνε ευπροσήγορος. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ὀψὲ θεῶν ἀλέουσι μύλοι, ἀλέουσι δὲ λεπτά! Αλέθουν αργά οι μύλοι των Θεών, αλέθουν όμως τέλεια! - Αρχαία Παροιμία

Ὁμόνοιαν δίωκε. Να επιδιώκεις την ομόνοια. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀπόντι μὴ μάχου. Μη μάχεσαι με απόντα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Λίθοις τὸν Ἥλιον βάλλει. Πετροβολάει τον Ήλιο (ματαιοπονεί και ταυτόχρονα ασεβεί)! - Αρχαία Παροιμία

Ἀκούσας νόει. Εννόησε αφού ακούσεις πρώτα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εἶ. Να είσαι. – Δελφικόν Παράγγελμα

Δόλον φοβοῦ. Να φοβάσαι τον δόλο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἔμπροσθεν κρημνός, ὄπισθεν λύκοι. Μπρος γκρεμός και πίσω λύκοι (μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα). - Αρχαία Παροιμία

Τὰ στρώματα συνταράττειν ἐξ εὐνῆς ἀναστάντας. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἐλέφαντα ἐκ μυΐας ποιεῖς. Την μύγα την κάνεις ελέφαντα (κάνεις την τρίχα τριχιά)! - Αρχαία Παροιμία

Πόνει μετὰ δικαίου. Να κοπιάζεις με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Σοφίαν ζήτει. Να αναζητάς την σοφία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Βουλεύου χρήσιμα. Να σκέφτεσαι χρήσιμα πράγματα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φορτίον μὴ συγκαθαιρεῖν, συνανατιθέναι δέ˙ οὐ γὰρ δεῖ αἴτιον γίνεσθαι τοῦ μὴ πονεῖν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἐχθροὺς ἀμύνου. Να αμύνεσαι απέναντι στους εχθρούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πόλλ' οἶδ' ἀλώπηξ, ἀλλ' ἐχῖνος ἓν μέγα. Πολλά ξέρει η αλεπού, αλλά ο σκαντζόχοιρος ένα και μεγάλο. - Αρχαία Παροιμία

Μελέτα τὸ πᾶν. Να μελετάς τα πάντα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἢ λέγε τι σιγῆς κρεῖττον ἢ σιγὴν ἔχε. Ή λέγε κάτι καλύτερο από την σιγή ή, αλλιώς, σώπαινε! – Πυθαγόρας

Φρόνησιν κτώμενος ἀνθρώπους τε τοὺς ἀξίους εἰς δύναμιν εὖ ποιῶν. Ταῦτα φίλα Θεοῖς, ἐκεῖνα δὲ ἀθέων.  Να αποκτήσει κανείς φρόνηση και, κατά δύναμιν, να κάνει καλό σε όσους ανθρώπους το αξίζουν. Αυτά είναι αρεστά στους Θεούς, τα άλλα ταιριάζουν στους αθέους. – Απολλώνιος ο Τυανεύς

Δικαίως κτῶ. Να αποκτάς με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα

-Τί εἰσίν οἱ Πλανήτες; - Περσεφόνης κύνες. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Θεοῦ διδόντος, οὐδὲν ἰσχύει φθόνος καὶ μὴ διδόντος, οὐδὲν ἰσχύει κόπος! Σ’ αυτά που δίνει ο Θεός, δεν κατισχύει φθόνος, και σ’ όσα δεν δίνει Αυτός, ανώφελος ο κόπος! - Αρχαία Παροιμία

Γῆρας προσδέχου. Να αποδέχεσαι το γήρας. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μὴ ἐπὶ παντὶ λυποῦ. Να μη λυπάσαι για το καθετί. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἅλας ἄγων καθεύδεις. Αλάτι κουβαλάς και κοιμάσαι. - Αρχαία Παροιμία

Τοῖς μὲν οὐρανίοις περισσὰ θύειν, ἄρτια δὲ τοῖς χθονίοις. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Σπάρταν ἔλαχες, ταύταν κόσμα. Η Σπάρτη σου έλαχε, αυτήν να κοσμείς! - Αρχαία Παροιμία

Ἀλύπως βίου. Να ζεις χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἁμαρτάνων μετανόει. Όταν σφάλλεις, να μετανοείς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Γνοὺς πράττε. Να πράττεις με επίγνωση. – Δελφικόν Παράγγελμα

Σὺ ἐν σεαυτῷ φάρμακα ἔχεις. Σύ ο ίδιος μέσα στον εαυτό σου έχεις τα φάρμακα. - Αρχαία Παροιμία

Ὅρα τὸ μέλλον. Να οραματίζεσαι το μέλλον. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἑστίαν τίμα. Να τιμάς την Εστία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Προβουλεύεσθαι κρεῖσσον πρὸ τῶν πράξεων ἢ μετανοεῖν. Είναι προτιμότερο να σκεπτόμαστε από πριν τις πράξεις μας παρά να μετανοούμε. - Δημόκριτος

Ὑφορῶ μηδένα. Να μην υποβλέπεις κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἡ Ἀρετὴ φύσει, μαθήσει, κτήσει, χρήσει. Η Αρετή είναι θέμα: 1) φύσεως, 2) μαθήσεως, 3) κτήσεως, 4) χρήσεως. -Απολλώνιος ο Τυανεύς

Χαλεπὸν ἄρχεσθαι ὑπὸ χερείονος. Είναι δύσκολο πράγμα να κυβερνιέσαι από τον χειρότερο. - Δημόκριτος

Νόμωι πείθου. Να πείθεσαι στον Νόμο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πράττε ἀμετανοήτως. Να πράττεις χωρίς να μετανοείς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Στέργε μὲν τὰ παρόντα, ζήτει δὲ τὰ βελτίω. Να αποδέχεσαι τα παρόντα, αλλά και να επιζητάς τα καλύτερα. – Ισοκράτης

Ἐπὶ ρώμηι μὴ καυχῶ. Μην καυχιέσαι για την δύναμή σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πᾶν γὰρ ἑρπετὸν πληγῆι νέμεται. Κάθε ζώο που έρπει στη γη, με πλήγματα εξουσιάζεται! - Ηράκλειτος

Ἀδικεῖ τοὺς ἀγαθοὺς ὁ φειδόμενος τῶν κακῶν. Αδικεί τους αγαθούς αυτός που λυπάται τους κακούς! - Αρχαία Παροιμία

Ἡδονῆς κρατεῖν. Να συγκρατείσαι απέναντι στην ηδονή. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀετὸς μυίας οὐ θηρεύει. Ο αετός δεν κυνηγάει μύγες! - Αρχαία Παροιμία

Σοφοῖς χρῶ. Να συμβουλεύεσαι τους σοφούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἕπου Θεῶι. Ακολούθα τον Θεό. – Δελφικόν Παράγγελμα

Γλώσσης πρὸ τῶν ἄλλων κράτει, Θεοῖς ἑπόμενος. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἀνδρὶ σοφῶι πᾶσα γῆ βατή∙ ψυχῆς γὰρ ἀγαθῆς, πατρὶς ὁ ξύμπας κόσμος. Για τον σοφό άνθρωπο κάθε γη είναι βατή∙ διότι για την αγαθή ψυχή πατρίδα είναι ο σύμπας κόσμος! - Δημόκριτος

-Τί εἰσιν Ἄρκτοι; - Ῥέας χεῖρες. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Βίᾳ μηδὲν πράττειν. Να μην πράττεις τίποτα με την βία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀνάγκᾳ οὐδὲ Θεοὶ μάχονται. Την ανάγκη δεν την αντιμάχονται ούτε οι Θεοί. -Αρχαία Παροιμία

-Τί ἐστιν αἱ Μακάρων Νῆσοι; - Ἥλιος καὶ Σελήνη. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἐγκέφαλον μὴ ἔσθιε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἡττῶι ὑπὲρ δικαίου. Να υποχωρείς υπέρ του Δικαίου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Γλώττης ἄρχε. Να άρχεις στην γλώσσα σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀλλ' οὐ τὸ μέγα εὖ ἐστι, τὸ δὴ εὖ μέγα. Το μεγάλο δεν είναι Ευ, αλλά το Ευ είναι μεγάλο! - Αρχαία Παροιμία

Τιμῶν τὸ θεῖον τὴν συνείδησιν τρέφεις. Τιμώντας το θείον τρέφεις την συνείδησή σου! – Αρχαίος Χρησμός

Mῦς εἰς τρώγλην οὐ χωρῶν, κολοκύνταν ἔφερεν! Ένας ποντικός που ίσα που χωρούσε στην τρώγλη του, έφερε μέσα ολόκληρη κολοκύθα! - Αρχαία Παροιμία

Μὴ τιμωμένης ἀρετῆς, ἡ κακία παρρησιάζεται. Όταν δεν τιμάται η Αρετή, η Κακία αποκτάει παρρησία. - Αρχαία Παροιμία

Χρόνου φείδου. Μη σπαταλάς τον χρόνο σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εὖ πάσχε ὡς θνητός. Να υπομένεις τα πράγματα ως θνητός. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἄφθονοι Μουσῶν θύραι. Από τις θύρες των Μουσών δεν εισέρχεται ο Φθόνος. -Αρχαία Παροιμία

Ἄρρητα μὴ λέγε. Τα άρρητα να μην τα λές. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἄκαιρος εὔνοια οὐδὲν ἔχθρας διαφέρει. Η άκαιρη εύνοια δεν διαφέρει από την έχθρα. - Αρχαία Παροιμία

Γλῶσσα βλάσφημος διανοίας κακῆς ἔλεγχος. Η βλάσφημη γλώσσα αποδεικνύει την κακή διάνοια. - Αρχαία Παροιμία

Νόσος φιλίας ἡ κολακεία. Η κολακεία είναι νόσος της φιλίας. - Αρχαία Παροιμία

Ἅπας μοι Πύργος Ἑλλήνων, Πατρίς. Κάθε περιφρουρούμενη κατοίκησις Ελλήνων είναι Πατρίδα μου! – Ηρακλῆς

Πῦρ μαχαίρᾳ μὴ σκάλευε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Μὴ κίνει κακὸν εὖ κείμενον. Μην ανακινείς κακό που βρίσκεται σε ηρεμία. -Αρχαία Παροιμία

Μηδενὶ συμφορὰν ὀνειδίσηις∙ κοινὴ γὰρ ἡ τύχη καὶ τὸ μέλλον ἀόρατον. Μην εμπαίζεις κανέναν για την συμφορά που τον βρήκε, διότι η τύχη είναι κοινή και το μέλλον αόρατο. – Ισοκράτης

Χρησμοὺς θαύμαζε. Να θαυμάζεις τους χρησμούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πᾶς ἄνθρωπος τοσοῦτον ἄξιος, ὅσον ἄξια γιγνώσκει ἢ φρονεῖ. Κάθε άνθρωπος είναι τόσο άξιος όσο άξια πράγματα γνωρίζει ή εμφορείται από αυτά. - Πυθαγόρας

Πᾶς πονηρὸς δι' ἄγνοιαν τῶν ὡς ἀληθῶς ἀγαθῶν ταύτην νοσεῖ τὴν νόσον καὶ ἄκων ἐστὶ τοιοῦτος.  Κάθε πονηρός από άγνοια των αληθινών αγαθών νοσεί αυτή την νόσο και χωρίς την θέλησή του είναι τέτοιος. - Πρόκλος

Ἀγαθοὺς τίμα. Να τιμάς τους αγαθούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Διαβολὴν μίσει. Να μισείς την διαβολή. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τύχηι μὴ πίστευε. Να μην εμπιστεύεσαι την τύχη. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἰχθὺς ἐκ τῆς κεφαλῆς ὄζειν ἄρχεται. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι! - Αρχαία Παροιμία

Σὺν Ἀθηνᾷ καὶ χεῖρας κίνει. Μαζί με την επίκληση της Αθηνάς, κούνα και τα χέρια σου (δραστηριοποιήσου – κάνε ό,τι περνά από το χέρι σου). - Αρχαία Παροιμία

Λέγε εἰδώς. Να λες πράγματα που γνωρίζεις. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἔριν μίσει. Να μισείς την Έριδα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τυφλοῦται περὶ τὸ φιλούμενον ὁ φιλῶν. Αυτός που αγαπά τυφλώνεται σχετικά με το αντικείμενο της αγάπης του. - Αρχαία Παροιμία

Φιλόσοφος γίνου. Γίνε φιλόσοφος. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μὴ παντὶ ἐμβάλλειν δεξιάν. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἀτυχοῦντι συνάχθου. Να συμπάσχεις με αυτόν που ατύχησε. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἠὼς ὁρῶσα τὰ νυκτὸς ἔργα, γελᾶ! Της νύχτας τα καμώματα, τα βλέπει η μέρα και γελά! - Αρχαία Παροιμία

Πέρας ἐπιτέλει μὴ ἀποδειλιῶν. Να περατώνεις τα πράγματα χωρίς να δειλιάζεις. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἐχθρῶν ἄδωρα δῶρα, καί οὐκ ὀνήσιμα. Τα δώρα των εχθρών είναι άδωρα και καθόλου ωφέλιμα. - Αρχαία Παροιμία

Τὸν οἰόμενον νοῦν ἔχειν ὁ νουθετέων ματαιοπονεῖ. Ο αποπειρώμενος να νουθετήσει τον φανταζόμενον ότι έχει νούν ματαιοπονεί. - Δημόκριτος

Πᾶν τὸ ζητούμενον ἁλωτὸν, ἐκφεύγει δὲ τ’ ἀμελούμενον. Κάθετί που ζητούμε επίμονα το κατακτούμε, μας διαφεύγει μόνον αυτό που αμελούμε. - Σοφοκλής

Ἄρκτου παρούσης ἴχνη ζητεῖς. Η αρκούδα είναι εδώ κι εσύ ψάχνεις για ίχνη. -Αρχαία Παροιμία

Ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ ἄλκιμον ἦτορ ἕλεσθε, ἀλλήλους τ' αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας! Ώ φίλοι, νά είστε άνδρες καί νά έχετε άλκιμη καρδιά, καί νά νοιάζεσθε ο ένας τον άλλον στις σφοδρές μάχες! - Όμηρος

Χαλεπὰ τὰ καλά. Τα καλά είναι δύσκολα. - Αρχαία Παροιμία

Μέτρον ἄριστον. Το μέτρο είναι άριστο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εὐγένειαν ἄσκει. Να ασκείς την ευγένεια. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τὴν Ἑλληνικὴν ἀλκὴν ἀπρὀσμαχον οὖσαν, ὁσάκις τὐχοι κόσμου καὶ συντάξεως ὁμοφρονούσης καὶ νοῦν ἔχοντος ἡγεμόνος. Η Ελληνική αλκή είναι απροσμάχητη, όταν αποκτά κοσμιότητα και ομόφρονη πειθαρχία και ηγεμόνα που έχει νουν! – Πλούταρχος

Μὴ λέγειν ἄνευ φωτός. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Μηδὲν ἄγαν. Τίποτα υπερβολικό. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εὔχου δυνατά. Να εύχεσαι τα δυνατά. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ὁμίλει πράως. Να ομιλείς με πραότητα. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μακάριος ὁ διὰ τῶν Μυστηρίων διελθών, οὗτος γιγνώσκει τὴν ἀρχὴν καὶ τὸν σκοπόν τῆς ζωῆς. Μακάριος αυτός που μυήθηκε στα Μυστήρια, διότι αυτός γνωρίζει την αρχή και τον σκοπό της ζωής! – Πίνδαρος

Πίθηκος ὁ πίθηκος, κἂν χρύσεα σύμβολα ἔχῃ. Ο πίθηκος εξακολουθεί να είναι πίθηκος, ακόμα κι αν φοράει χρυσά σύμβολα. - Αρχαία Παροιμία

Ἀληθόμυθον χρὴ εἶναι, οὐ πολύλογον. Αληθινός στον λόγο σου πρέπει να είσαι κι όχι πολύλογος! - Δημόκριτος

Ἄλλοι κάμον, ἄλλοι δ' ὤναντο. Άλλοι κοπίασαν κι άλλοι ωφελήθηκαν. - Αρχαία Παροιμία

Φρόνησιν ἄσκει. Να ασκείς την φρόνηση. – Δελφικόν Παράγγελμα

Λύειν δ' οὐκ ἔστιν, ἀγνοοῦντα τὸν δεσμόν. Δεν μπορείς να λύσεις κάτι, αν αγνοείς τον τρόπο με τον οποίο είναι δεμένο. - Αρχαία Παροιμία

Τότ' ᾄδονται κύκνοι, ὅταν κολοιοὶ σιωπήσωσιν. Τότε τραγουδούν οι κύκνοι, όταν σωπάσουν οι καλιακούδες. - Αρχαία Παροιμία

Οὔτε σώμασιν οὔτε χρήμασιν εὐδαιμονοῦσιν ἄνθρωποι, ἀλλ΄ ὀρθοσύνηι καὶ πολυφροσύνηι. Τους ανθρώπους δεν τους κάνουν ευδαίμονες ούτε τα σωματικά προτερήματα ούτε η κατοχή χρημάτων, αλλά η ορθή σκέψη και η επινοητικότητά τους. - Δημόκριτος

Θεός τε τοῖς ἀργοῦσιν οὐ παρίσταται. Ο Θεός δεν συμπαρίσταται σε αυτούς που μένουν αργοί. - Αρχαία Παροιμία

Σίτον εἰς ἀμίδα μὴ ἐμβάλλειν. Μην τοποθετείς τον σίτο στο ουροδοχείο (μην δίνεις την γνώση σε ασεβείς ανθρώπους). - Αρχαία Παροιμία

Σεαυτὸν αἰδοῦ. Να έχεις αυτοσεβασμό. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φθόνει μηδενί. Να μην φθονείς κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πλούτει δικαίως. Να πλουτίζεις με δίκαιο τρόπο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἀγών, ὁ τὸ πᾶν φέρων. Ὁ Ἀγώνας εἶναι ποὺ κινεῖ τὰ πάντα! - Αρχαία Παροιμία

Κακίαν μίσει. Να μισείς την κακία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ψέγε μηδένα. Να μην ψέγεις κανέναν. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ὁμοίοις χρῶ. Να συναναστρέφεσαι τους ομοίους σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Αἰτιῶ παρόντα. Να αιτιάσαι μόνον κάποιον που είναι παρών. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πρὸς ἥλιον τετραμμένος μὴ οὔρει. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Κέρδος αἰσχρὸν βαρὺ κειμήλιον. Το αισχρό κέρδος είναι βαρύ κειμήλιο. -Αρχαία Παροιμία

Θεοὺς σέβου. Να σέβεσαι τους Θεούς. – Δελφικόν Παράγγελμα

Οὐ πατρὶς δὲ ἣ μὴ οἶδεν ὃ ἔχει. Δεν είναι πατρίδα αυτή που δεν γνωρίζει αυτό που έχει! – Απολλώνιος ο Τυανεύς

Δωριστὶ ζῆν κατὰ τὰ πάτρια. Να ζείτε με δωρικό τρόπο κατά τα πάτρια! – Πλάτων

Ὁ τὰ ψυχῆς ἀγαθὰ αἱρεόμενος τὰ θειότερα αἱρέεται· ὁ δὲ τὰ σκήνεος τὰ ἀνθρωπήϊα. Εκείνος που προτιμά τα αγαθά της ψυχής, επιλέγει τα θεϊκότερα· ενώ εκείνος που προτιμά τα του σώματος επιλέγει τα ανθρώπινα. - Δημόκριτος

Ἐργάζου κτητά. Να εργάζεσαι για πράγματα άξια να αποκτηθούν. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τριτογένεια ἡ Ἀθηνᾶ ἐκ τοῦ φρονεῖν τρία ταῦτα: Τὸ εὖ λογίζεσθαι, τὸ εὖ λέγειν, καὶ τὸ πράττειν ἃ δεῖ. Τριτογένεια ονομάζεται η Αθηνά επειδή από την φρόνηση προκύπτουν τα εξής τρία: Το να λογίζεται κανείς ορθά, το να λέει τα ορθά, και το να πράττει τα δέοντα! - Δημόκριτος

Τὰς λεωφόρους ὁδοὺς ἐκκλίνων διὰ τῶν ἀτραπῶν βάδιζε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Τῶν ἁλῶν δεῖ παρατίθεσθαι, πρὸς ὑπόμνησιν τοῦ δικαίου. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ὁ ἄναξ, οὗ τὸ μαντεῖόν ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς, οὔτε λέγει οὔτε κρύπτει ἀλλὰ σημαίνει. Ο άρχοντας στον οποίον ανήκει το Μαντείο των Δελφών, ούτε λέει, ούτε κρύβει, αλλά φανερώνει με σημεία! -Ηράκλειτος

Τελεύτα ἄλυπος. Να τελειώνεις την ζωή σου χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ὠὸν τίλλεις. Αυγό μαδάς (ματαιοπονείς – πιάσ’ το αυγό και κούρεφ’το)! - Αρχαία Παροιμία

Οὐκ ἔστι μὴ σπείραντα θερίσαι κάρπιμα. Αν δεν έχεις σπείρει δεν είναι δυνατόν να θερίσεις καρπούς! – Αρχαίος Χρησμός

Θάρρει, ἔσται γάρ τι ἐκ τῆς νυκτὸς ταύτης φῶς! Έχε θάρρος, διότι μετά από αυτή την Νύκτα, θα έρθει κάποιο Φώς! – Απολλώνιος ο Τυανεύς

Ἀπορραγήσεται τεινόμενον τὸ καλώδιον. Μην το παρατραβάς το σκοινί γιατί θα σπάσει. - Αρχαία Παροιμία

Εὐσέβειαν φυλάσσειν. Να διαφυλάσσεις την ευσέβεια. – Δελφικόν Παράγγελμα

Λαβὼν ἀπόδος. Όταν λαμβάνεις, να αποδίδεις. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πολλοί τοι ναρθηκοφόροι, παῦροι δὲ Βάκχοι. Πολλοί βεβαίως είναι οι ναρθηκοφόροι, αλλά λίγοι οι Βάκχοι! - Αρχαία Παροιμία

-Τί ἐστι Θάλασσα; - Κρόνου δάκρυον. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Καιρὸν προσδέχου. Να δέχεσαι ανεπιφύλακτα τον καιρό. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φίλοις βοήθει. Να βοηθάς τους φίλους. – Δελφικόν Παράγγελμα

Μανθάνειν ἐν μὲν τῶι Οὐρανῶι τὸ ὁρᾶν, ἐν δὲ τῆι Γῆι τὸ ἀναμιμνήσκεσθαι. Μαθαίνω στον Ουρανό σημαίνει βλέπω, μαθαίνω στη Γη σημαίνει ξαναθυμάμαι. - Πίνδαρος

Ζῆνα μέγαν βασιλῆα σέβου καὶ Φοῖβον ἄνακτα. Να σέβεσαι τον μέγα βασιλέα Ζήνα και τον άνακτα Φοίβο! – Αρχαίος Χρησμός

Καρδίαν μὴ τρῶγε. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Ἑαυτὸν οὐ τρέφων, κύνας τρέφεις. Αν δεν τρέφεις τον Εαυτό σου (την ψυχή σου), είναι σαν να τρέφεις σκυλιά! - Αρχαία Παροιμία

Γνῶθι Σαυτόν. Γνώρισε τον Εαυτό σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Ἄρχε σεαυτοῦ. Να κυβερνάς τον εαυτό σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Γονεῖς αἰδοῦ. Να φροντίζεις τους γονείς σου. – Δελφικόν Παράγγελμα

Εὐφημίαν ἄσκει. Να ασκείς την ιερή σιωπή. – Δελφικόν Παράγγελμα

Πονηρία μὲν γὰρ Ἀρετήν τε καὶ αὐτὴν οὔποτ’ ἂν γνοίη. Η Πονηρία δεν είναι ποτέ δυνατόν να γνωρίσει την Αρετή, αλλά ούτε και τον ίδιο τον εαυτό της. – Πλάτων

Τὴν ἅλμην κυκᾷς, πρὶν τοὺς ἰχθύας ἑλεῖν. Την άλμη ετοιμάζεις προτού πιάσεις τα ψάρια. - Αρχαία Παροιμία

Ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ἀεὶ τὰ κάλλιστα πράττειν! Μὲ βάση τὰ ὑπάρχοντα νὰ πράττεις πάντοτε τὰ κάλλιστα! - Αριστοτέλης

Μὴ λόγους ἀντ' ἀλφίτων. Μην απαντάς με λόγια όταν σου πετούν αλεύρι! -Αρχαία Παροιμία

Σώματι μὲν ἡμᾶς γενέσει δι’ αἰσθήσεως κοινωνεῖν, διὰ λογισμοῦ δὲ ψυχῆι πρὸς τὴν ὄντως οὐσίαν. Μέσω του σώματος διά των αισθήσεων ερχόμαστε σε επαφή με τον κόσμο της γενέσεως, ενώ με την αληθινή ουσία ερχόμαστε σε επαφή μέσω της ψυχής και διά του λογισμού. – Πλάτων

Τοῖς μὲν γὰρ Θεοῖς ἅπας ὁ βίος μακάριος, τοῖς δ’ ἀνθρώποις ἐφ’ ὅσον ὁμοίωμά τι τῆς τοιαύτης ἐνεργείας ὑπάρχει. Για τους Θεούς όλος ο βίος είναι μακάριος, για τους δε ανθρώπους, εφόσον υπάρχει σε αυτούς κάποια ομοίωση τέτοιας ενέργειας. - Αριστοτέλης

Ὕβριν μίσει. Να μισείς την ύβρι. – Δελφικόν Παράγγελμα

Χρυσοῦ λαλοῦντος, πᾶς ἀπρακτείτω λόγος.  Όταν λαλεί ο χρυσός, κάθε λόγος πέφτει σε αδράνεια. - Αρχαία Παροιμία

Εἰ γὰρ σμικρὸν ἐπὶ σμικρῶι καταθεῖο καὶ θαμὰ τοῦτο ἔρδοις, μέγα γένοιτο. Αν καταθέτεις μικρά – μικρά ποσά και το κάνεις αυτό συχνά, θα γίνει κάτι μεγάλο! – Ησίοδος

Ἐπὶ λεπτοῦ μίτου τὸ ζῇν ἤρτηται. Η ζωή κρέμεται από μια κλωστή. - Αρχαία Παροιμία

Πλούτωι ἀπίστει. Να μην έχεις εμπιστοσύνη στον πλούτο. – Δελφικόν Παράγγελμα

Τὸν βίον μύησιν ὄντα καὶ τελετὴν τελειοτάτην εὐθυμίας δεῖ μεστόν εἶναι καὶ γήθους. Η ζωή είναι μύηση και τέλεια τελετουργία, γι' αυτό και πρέπει να είναι γεμάτη ψυχική γαλήνη και χαρά. - Πλούταρχος

Παιδείας ἀντέχου. Να αντέχεις την παιδεία. – Δελφικόν Παράγγελμα

Φιλῶν ἃ μὴ δεῖ, οὐ φιλήσεις ἃ δεῖ! Αγαπώντας αυτά που δεν πρέπει, δεν θα αγαπήσεις αυτά που πρέπει! - Αρχαία Παροιμία

Τῶι βίωι μάχου. Στον βίο σου να μάχεσαι. – Δελφικόν Παράγγελμα

Καιρὸς ψυχὴ πράγματος. Ο καιρός είναι η ψυχή κάθε πράγματος! - Αρχαία Παροιμία

Παῖς ὤν κόσμιος ἴσθι, ἡβῶν ἐγκρατής, μέσος δίκαιος, πρεσβύτης εὔλογος, τελευτῶν ἄλυπος. Όντας παιδί να είσαι κόσμιος, έφηβος εγκρατής, ώριμος δίκαιος, πρεσβύτης λογικός, και να τελειώνεις την ζωή σου χωρίς λύπη. – Δελφικόν Παράγγελμα

-Τί ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς Μαντεῖον; -Τετρακτύς˙ ὅπερ ἐστὶν ἡ ἁρμονία. - Πυθαγόρειον Άκουσμα

Τὸ ἐν τῇ καρδία τοῦ νήφοντος, ἐν τῇ γλώσσῃ τοῦ μεθύοντος. Αυτό που βρίσκεται στην καρδιά του νηφάλιου ανθρώπου, έρχεται στην γλώσσα του μεθυσμένου. -Αρχαία Παροιμία